April 5, 2009

ఉగాది కవి సమ్మేళనానికి చదివినది :

ఎందుకు పుట్టానో తెలియక
ఎప్పుడు చస్తానో భయపడుతూ
పిరికి వాళ్ళను భయపెడుతూ
పై వాళ్ళకు జైకొడుతూ


జాతకం లేని చాతకంలా
ఆకారం లేని చకోరంలా
కృష్ణ మేఘాలలో నీళ్లు వెతుకుతూ
మృగతృష్ణల్లో దప్పి తీర్చుకుంటూ
బంధుత్వాలు లేకుండా
సంతున్న వంధ్యత్వంతో
తూగుతూ సాగుతూ వాగుతూ బతుకుతున్నా

చీడ పురుగులా
పేడ పురుగులా
తప్పులు చేస్తూ తిప్పలు పడుతూ
తప్పుకుంటూ తిరుగుతున్నా
నలుగుతున్నా విరుగుతున్నా

విచ్చుకత్తుల్లా గుచ్చుకునే చచ్చు పుచ్చు మాటలతో యుద్ధం చేస్తూ
సాహిత్య వ్యవసాయం చేసి
కవిత్వ ఫలసాయం పొందుతున్నాననుకుంటూ
ఏదో రాస్తున్నానని భ్రమిస్తున్నా
నాచుట్టూ నేనే పరిభ్రమిస్తున్నా
నా కరచాలనం నేనే చేసుకుంటున్నా
నా కరతాళాలు నేనే వాయించుకుంటున్నా

నేను రక్కసిని
పగటి దయ్యాన్ని.

ఎందుకో ఆత్మశోధన మొదలైంది
అందుకే ఆవేదన కలిగింది
నాతొ నాకే వాదన జరిగింది

బోధి కింద లేకున్నా
కళ్ళున్న కబోదిని , వినిపించే బధిరుడినని
జ్ఞానం కలిగింది మది కదిలింది

అంతర్మధనంతో అంతర్ముఖుడినై ఆలోచించా
జీవిత పరమార్ధం చరమార్ధంలో కాదు
ప్రారంభంలో ప్రారభ్ధాన్ని శాసించాలని అవగతించా

వృద్ధాశ్రమంలో తాతను పెదనాన్నా అని పలకరించా పులకరించా
శరణాలయంలో చంటిపాపను కంటి పాపలా ఆదరించా
పదకన్నా అని స్వాగతించా సాదరించా

రోగులనూ విరాగులనూ సేవాధర్మంతో
ఆహ్లాదంగా నవ్వించా బాధలు మరిపించా మురిపించా
పేదల పతితల కష్టాలకు చలించా సానుభూతి సాయం అందించా
మనశ్శాంతితో ఫలించా అనుభూతితో స్పందించా

కష్టంలో అనుబంధం
దుఖంలో ఆనందం అనుభవించా సహకరించా
చర్మ సౌందర్యం కంటే కర్మ కర్తవ్యం విలువ అని నినదించా

నేను మనీషిని
సగటు జీవిని

బోయ మానిషాద శ్లోకం నుంచి ఆదికావ్యం ఉద్భవించింది
భయ విషాద శోకం నుంచి జనిస్తే ఒక్క వాక్యం
చాలు చాలు అదే పదివేలు
రసాత్మకం వాక్యం కావ్యం!!!



4 comments:

Gowri said...

ugadi naadu vantaame kaakunda vijayamma ugadi pachadi chesinattundi.gopalku kadupu lothullonindi thannukochindi vyragyam.

Mrudula Singampalli said...

If the poem is good 50% of the credit goes to me!!
I typed it for 1 hour........

SLN said...

good job!!

Krupakar said...

It is beyond my limited vocab to appreciate this fully, but it is evidently masterful, babai. You should seriously consider publishing.